Izbeglice

Sve ovo, prikazano u par slika, su nam priredili naši “veliki Zapadni Prijatelji” kojima je sada jako stalo da nas Srba okrive za balkanske ratove i etnička čišćenja. Od svih bivših republika SFRJ samo je Srbija sačuvala mulietnički sastav približan onom pre njenog raspada, sve ostale republike su gotovo etnički čiste. Narod koji ima preko 2.000.000 prognanih, narod koji je prognan sa 35% svog ukupnog etničkog prostora i narod koji je dva puta teško bombardovan treba da bude i okrivljen za sve ono što su njemu drugi učinili. E pa što je mnogo, mnogo je. 

Razbijanjem Jugoslavije i svrstavanjem na stranu secesionističkih republika, prvenstveno Nemačka a kasnije Amerika i Evropske saveznice, proizvela su građanske ratove u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. To je uzrokovalo i egzodus više od 2 miliona srpskih izbeglica, koji su našli utočište u Srbiji, evropskim i prekomorskim zemljama. Neki su izbegli da bi sačuvali svoje i živote svoje dece, dok je najveći broj surovo prognani iz svojih domova. Prema nalazu Hrvatskog helsinškog komiteta za ljudska prava, samo u Hrvatskoj je minirano 20.000 srpskih kuća. Zahvaljujući uspešno sprovedenom etničkom čišćenju, Hrvatska je danas etnički čista i homogena, jer je broj srpskog življa u Hrvatskoj sa 750.000 smanjen na svega 70.000 ljudi.

Danas u Srbiji živi 1.145.667 izbeglica. Od kraja maja 1991. do jula 1995 registrovano je 451.124, a 354.498 od avgusta do decembra 1995. Zadnj talas izbeglih Srba sa Kosova i Metohije dogodio se nakon završetka NATO agresije i faktičke okupacije Kosovai Metohije. Tada je u već prtrpanu centralnu Srbiju izbeglo oko 320.000 Srba, Crnogoraca,  Muslimana, Roma i ostalih izbeglica.  Oko 15% izbeglica u Srbiji su pripadnici drugih naroda i etničkih grupa (Hrvati, Muslimani, Romi i drugi). Od ukupne populacije koja danas u Srbiji živi izbeglice čine oko 20%. 90% izbeglica je smešteno po porodicama, kod rođaka i prijatelja, a samo oko 10% u kolektivnim centrima kojih u Srbiji ima oko 700. Većina živi u siromaštvu, na ionako skromnim kućnim budžetima svojih domaćina, kao i od pomoći koju dobijaju od države.

Međunarodna zajednica se oglušila o potrebe onih koji su u Srbiji našli privremeno utočište. U toku 1997. godine međunarodna humanitarna pomoć činila je samo 10 odsto sredstava neophodnih za zbrinjavanje oko 800.000 izbeglica u Republici Srbiji. Posle NATO agresije broj izbeglica je narastao na 1.150.000 ali su ukupna sredstva ograničena, pa čak i smanjena na oko 150 miliona ekija. Smanjen je broj korisnika humanitarne pomoći, pa tako sada ECHO i NJFP obezbeđuju hranu za svega 250.000 izbeglica, što je u odnosu na ranijih 360.000 korisnika znatno manji procenat.

Kozara, July 1942.

The Croatian Ustashi escorting a group of fugitives from Kozara to the collection camps. In the Ustashi massacres of August 1942., more then 5,000 adults and 800 children were killed. One of the most monstrous crimes was done on August 16, 1942., in Slobostina, near Slavonska Pozega when 1,368 children and women were killed. 1,165 were from the Kozara district.

Grubisno Polje, November 1991.

Towards the end of October 1991, Croatia began an organized elimination of the Serbs in the districts of Grubisno Polje, Moslavina, and Slavonska Pozega. Hundreds of Serbian families fled to Bosnia, on the road to Banja Luka, leaving their villages, homes and all other possessions in Croatia, never to return. Bosnia was only a temporary refuge for them. The same columns of people headed towards Serbia when the war began in Bosnia.